Kapılar serisinde, iç içe geçmiş farklı renkte iki dikdörtgen, kumaşın düz
yüzeyinde mekânsal bir derinlik kuruyor; bir alan, bir eşik açıyor. Tükenmez kalemle onları dikey kesen ince, sık çizgiler bakışı kumaşın yüzey düzlemine geri
çağırarak, öteyle – rengin alanıyla – izleyen arasındaki sınırı belirginleştiriyor.
Reşit olma ritüeli ya da feleğin çemberi-vari, geçişi vurgulayan ve dönüşümü
kaçınılmaz kılan bu portallar, birbirlerinden farklı, nereye varacakları belirsiz ihtimaller olarak tek bir duvara yerleşiyorlar.

In the series titled Doors, two rectangles of different colours nested
within one another create spatial depth upon the flat surface of the fabric,
opening a threshold. Fine, dense vertical lines drawn with a ballpoint pen
cut across them, pulling the gaze back to the surface and accentuating the
boundary between the viewer and the coloured field beyond. Like rites of passage or the turning of fate’s wheel, these portals indicate transition and the
inevitability of transformation. Gathered upon a single wall, each one points
to an alternative probability, an uncertain version of reality in the making.