Yanından Geçtiklerim Şimdi Nerede? serisi ve Mesafe Tutkusu, üst üste
dizili yatay renk alanları üzerine tükenmez kalem ve cetvelle zemine paralel çizgilerden oluşan manzara resimleri. Çizgiler bakışı manzaranın alanından ayıran
bir tabaka/filtre oluşturuyor; gözümüz çizgileri soldan sağa, yukarıdan aşağı
takip etmese bile, beden hafızası yapıştaki hareketin izini algıladığından olsa
gerek, manzaranın dışından geçiyoruz. Bir trenin ya da arabanın penceresinden
aşina olduğumuz bu görüntüler; içerisi ve dışarısı arasında açılan hız farkının ve
ilerlemenin tetiklediği içe dönme ve geçmişin muhasebesini yapma ihtiyacını
hatırlatıyor. İlerleyen biziz ama Defne, üçlü seri için düşündüğü ilk isim olan,
muzip, “İlerleyen biz miyiz yoksa manzara mı?” sorusuyla, algının yanıltıcı, gerçeklerin göreceli olduğunu da hatırlatıyor.

The series Where Are Those I Passed By and Passion for Distance present landscapes composed of stacked horizontal colour fields overlaid with
parallel lines drawn with ballpoint pen and ruler. These lines create a layer,
a filter that separates the viewer’s gaze from the landscape. Even if our eyes
do not consciously trace the lines from left to right or top to bottom, our
body memory registers the movement of their making, so we experience the
landscape as though passing by it. These scenes, familiar to us from train or
car windows, recall the need for introspection and reckoning with the past -a
need triggered by the disparity in speed between the inside and the outside,
and by the very act of moving forward. It is we who are moving forward, yet
Defne’s initial working title for the series playfully asked: “Is it us who are moving forward, or the landscape?” reminding us that perception is deceptive,
and that truth is relative.